Goodyera R.Br. in W.T.Aiton 1813, Hortus Kew. 5: 197


Allochilus Gagnep.; Bathiorchis Bosser & P.J.Cribb; Cionisaccus Breda; Cordylestylis Falc.; Elasmatium Dulac; Epipactis Ség. [nom. rej.]; Eucosia Blume; Geobina Raf.; Georchis Lindl.; Gonogona Link; Leucostachys Hoffmanns.; Orchiodes Trew ex Kuntze; Peramium Salisb. ex J.M.Coult.; Salacistis Rchb.f.; Tussaca Raf.; Vieillardorchis Kraenzl.

Παγκόσμια κατανομή:
Northern Europe Middle Europe Southwestern Europe Southeastern Europe Eastern Europe Northern Africa Macaronesia South Tropical Africa Western Indian Ocean Siberia Russian Far East Middle Asia Caucasus Western Asia China Mongolia Eastern Asia Indian Subcontinent Indo-China Malesia Papuasia Australia Subarctic America Western Canada Eastern Canada Northwestern U.S.A. North-Central U.S.A. Northeastern U.S.A. Southwestern U.S.A. South-Central U.S.A. Southeastern U.S.A. Mexico Central America Caribbean

Πληροφορίες γένους:


Σχεδόν όλα τα είδη του γένους μεγαλώνουν σε σκιερά δάση (υπάρχουν ελάχιστα επίφυτα και λιθόφυτα είδη) σε στρώμα χούμος, ξερών φύλλων και βρύων (Gen. Orch. 3: 97). Η Goodyera repens (L.) R.Br., που είναι το μόνο είδος παρόν στην ηπειρωτική Ευρώπη, βρίσκεται συνήθως σε δάση κωνοφόρων(σπάνια πλατύφυλλων), αλλά κάτω από παρόμοιες συνθήκες.


Τα άνθη της Goodyera repens (L.) R.Br. γονιμοποιούνται (τουλάχιστον στη Β. Ευρώπη) από αγριομέλισσες (Brzosko et al., 2013) και φέρουν νέκταρ (Jacquemyn et al., 2005). Η ετεροδιασταύρωση είναι κοινή σε όλα τα είδη (εκτός μερικών ειδών που είναι αυτόγαμα – Gen. Orch. 3: 97; Brzosko et al., 2013).

Ταξινομικές σημειώσεις

Το γένος περιλαμβάνει 98 είδη (WCSF, 31/5/2015) με παγκόσμια κατανομή. Τα περισσότερα βρίσκονται στους τροπικούς.

Στη καλλιέργεια

Πολλά είδη του γένους (ειδικά όσα έχουν διακοσμητικά φύλλα) βρίσκονται στη καλλιέργεια, κυρίως από τα τροπικά. Η in vitro αναπαραγωγή από σπόρους (είτε με συμβιωτικές, είτε με ασυμβιωτικές τεχνικές) είναι σχετικά εύκολη (Rasmussen, 2008: 283).

Κύκλος ζωής

Τα τροπικά είδη δεν έχουν περίοδο λήθαργου. Η Goodyera repens (L.) R.Br., μεγαλώνει πλευρικά ριζώματα τα οποία δημιουργούν νέες ροζέτες και βλαστούς  που ανθίζουν μετά από 2-4 χρόνια. Μετά την άνθιση (Ιούλιος-Σεπτέμβριος), η κάθε ροζέτα μαραίνεται, αλλά δημιουργούνται νέα ριζώματα από το παλιό, που μεγαλώνουν και τελικά πετάνε νέα φύλλα την άνοιξη (Gen. Orch. 3: 97; Rasmussen, 2008: 282).



The vast majority of Goodyera R.Br. species can be found in dense forests (a few species are lithophytes and epiphytes), their rhizomes creeping through leaf litter and mosses (Gen. Orch. 3: 97). Goodyera repens (L.) R.Br., the only species present in mainland Europe, is usually found in coniferous forests (rarely broadleaf), but under the same conditions.


Flowers of Goodyera repens (L.) R.Br. are nectariferous, with a sweet odour and pollinated by bumblebees (at least in N. Europe - Jacquemyn et al., 2005; Brzosko et al., 2013). Outcrossing is common in all species (except for a few autogamous – Gen. Orch. 3: 97; Brzosko et al., 2013).

Notes on taxonomy

The genus has 98 accepted species (WCSF, 31/5/2015) distributed worldwide. Most of them occur in the tropics.  

In cultivation

Many species (especially the ones with decorative leaves) are cultivated as ornamentals. Propagation from seed in vitro using both symbiotic and asymbiotic techniques is relatively easy (Rasmussen, 2008: 283).

Life cycle

Tropical species do not have a real hibernation period. Goodyera repens (L.) R.Br., produces side shoots from the rhizome that will form new rosettes.These will flower after 2-4 years. After flowering (July-September), each rosette will wither, but the rhizome underneath with produce new shoots, which grow under the surface until next spring, when they produce new rosettes (Rasmussen, 2008: 282).


Brzosko, Ε., Α. Wróblewska, Ε. Jermakowicz & A. Hermaniuk, 2013. High level of genetic variation within the clonal orchid Goodyera repens. Plant. Syst. Evol., DOI 10.1007/s00606-013-0817-7

Jacquemyn, H., R. Brys, M. Hermy & J.H. Willems, 2005. Does nectar reward affect rarity and extinction probabilities of orchid species? An assessment using historical records from Belgium and the Netherlands. Biological Conservation Vol.121: 257–263.